4.05.2021

Gedicht 4 mei

Tekst Hanneke, voorgedragen door Merijn

 

Vrijheid na 75 jaar.

75 jaar geleden was de oorlog voorbij.

Het eerste jaar na de oorlog dat mensen weer konden gaan en staan, dat maakte blij.

In die jaren erna leerden we weer dat we mochten zijn wie we zijn.

Was er vrijheid voor groot en klein.

We konden naar buiten en naar het park zonder angst.

Konden we elkaar zien met een blij ontvangst.

We namen het later aan als gewoon.

Doen wat je wilde, werken en een  loon.

Na die 75 jaar kwam er een pandemie die ons liet zien dat vrijheid niet gewoon is.

Dat er ineens regels waren  en ook vooral een gemis.

Niet meer zomaar ergens heen kunnen.

Niet meer samen leuke dingen doen en elkaar wat gunnen.

Dit zonder vliegtuigen die angstig maken .

Zonder bommen die de huizen raken.

Voor vele een lastige tijd .

Mensen oneens met het beleid.

Mensen die hun baan kwijt raakten.

Bedrijven die wel winst maakten .

Soms  geen inkomen.

Een dikke streep door  dromen.

Mensen die thuis eenzaam werden.

Gelukkig soms geholpen door derden.

Want deze vrijheid is er wel.

Klaar staan voor een ieders kommer en kwel.

Mensen die ziek werden en nog steeds helaas.

Niet door een oorlog maar door een pandemie geraas.

Ondanks vele regels en minder vrijheid.

Is er geen oorlog  in onze nabijheid.

Laten we dat koesteren en vieren.

En hopen dat de vrijheid weer snel zal rond tieren.